Kijken naar mooie decolletés

kijken naar een mooie decolleté

Ook de meest ‘heilige’, betrouwbare en liefhebbende mannelijke echtgenoten kijken naar mooie decolletés en idem dito borsten. Onze algemene en vooral christelijke moraal verwerpt dit gedrag en dus is elke man ‘getraind’ om dit snel en haast ongemerkt te doen. Zomers, vanachter een zonnebril, kan de man naar hartenlust ongemerkt visueel jagen, als zijn moraal hem eventjes in de steek laat. Anders is het als hij met goed fatsoen geen zonnebril meer op kan zetten en dus andere trucs moet toepassen. Waarom doet die man dat toch? 

Pijn of fijn

Elk mens is voorzien van basismechanismen in de hersenen die zorgen voor de hele regulatie van ons lichaam. Het belangrijkste mechanisme heet ‘overleven.’ Dit mechanisme heeft een dubbele functie. In de eerste plaats het overleven van de menselijke soort door het verwekken van nageslacht. In de tweede plaats overleven in letterlijke zin. Dit dubbele overlevingsmechanisme wordt ondersteund door het controlemechanisme dat ik ‘pijn of fijn’ zal noemen. Is iets pijnlijk of gevaarlijk dan vermijd je voortaan die plek, dat voedsel of die persoon om de kans op ‘overleven’ te vergroten. Is iets fijn of veilig dan herhaal je juist het eten van veilig voedsel of ‘fijn’ gedrag zoals seks. Als iets fijn en veilig is weet je dat je daarmee overleeft. Wetenschappers noemen dit overlevingsmechanisme een van de oudste en primitiefste mechanismen in onze hersenen. Ze bedoelen daarmee dat onze hersenen niet mee zijn geëvolueerd met de duizelingwekkende ontwikkelingen van de mensheid. Neem bijvoorbeeld het mechanisme om de menselijke soort te laten overleven door het hebben van seks met zoveel mogelijk verschillende kandidaten. Vandaag de dag lijkt dit mechanisme in een tijd van vooral monogame relaties weinig te doen te hebben. Ook het letterlijk overleven is niet echt meer aan de orde. Moesten de mensen in het stenen tijdperk nog zeer voorzichtig zijn met het eten van besjes, shoppend bij AH hoeven we daar niet zo bang meer voor te zijn.

Dopamine

Ons overlevingsmechanisme huist in een deel van onze hersenen dat het limbische systeem wordt genoemd. Dit systeem doet nog iets om ons aan te sporen nageslacht te verwekken. Het limbische systeem produceert dopamine en deze neurotransmitter zorgt ervoor dat we seks willen hebben. Er is echter iets heel speciaals aan de hand met de aanmaak van dopamine. Het limbische systeem is niet in staat om dezelfde hoeveelheid dopamine te blijven produceren bij de zoveelste zelfde ervaring. Waarom niet? Omdat het basale overlevingsmechanisme ‘de baas’ is en tegen het limbische systeem zegt dat de aanmaak van dopamine bij dezelfde vrouw na verloop van tijd kan stoppen. Waarom? Om als menselijke soort te kunnen overleven moet het nageslacht zo gezond en divers mogelijk zijn. Je raad het al, er moet een andere vrouw gezocht worden. Het principe dat hier achter zit en het limbische systeem opnieuw aanzet om dopamine te produceren en opwinding te creëren heet ‘nieuw of anders.’ Nieuw (b.v. een ‘nieuwe’ dat wil zeggen andere vrouw) zorgt weer voor de aanmaak van dopamine en kan het feest van ‘overleven’ kan weer beginnen. Omdat het limbische systeem als mechanisme geen last heeft van moraal en geen weet heeft van wie of wat die externe prikkel precies is dat als ‘nieuw’ geclassificeerd kan worden, werken alle ‘nieuwe’ prikkels als benzine voor de dopaminemotor, zoals porno, decolletés, vibrator, fantasie, film, erotisch verhaal enz. Ook in een monogame relatie met steeds dezelfde partner kan de passie blijven bestaan als er regelmatig voor ‘nieuw’ gezorgd wordt zoals andere standjes, andere sfeer, spannende speeltjes enz. In feite ben je dan bezig om je van nature gegeven limbische systeem te belazeren door met het principe ‘nieuw of anders’ de suggestie te wekken dat je aan ‘overlevingsseks’ doet. Maar dat lijkt me beter dan overspel of porno.

Nieuw is opwinding

Samengevat: het basale overlevingsmechanisme stuurt het limbische systeem aan om dopamine te produceren om seks te hebben om nageslacht te verwekken. Deze productie stopt als er een tekort is aan nieuwe prikkels (geen mogelijkheid meer om gezond en divers nageslacht te verwekken) en functioneert pas weer als er sprake is van nieuw of anders. Hiermee heb je ook het antwoord op de vraag waarom mannen naar borsten kijken. Borsten van andere vrouwen zijn externe prikkels. Met een snelheid van 200.000 ste milliseconde gaat de externe prikkel via de ogen naar het limbische systeem dat de prikkel interpreteert als ‘nieuw of anders.’

Moraal

Om te voorkomen dat je gaat denken dat een man dus niet anders kan dan elke andere vrouw ‘te checken’ haast ik mij te zeggen dat het limbische systeem is ingebed in de grote hersenen. De grote hersenen zijn o.a. verantwoordelijk voor cognitieve en emotionele processen (b.v. moraal en normen en waarden) en het kan daarmee prima het limbische systeem onder controle houden. Een man hoeft niet te kijken want hij kan zijn van nature gegeven mechanisme bedwingen.

Dit dopamine verhaal komt ook aan de orde in de challenges ‘porno’ en ‘orgasme.’

1 reactie

  1. Pingback: De Passiecoach NederlandWater en een ijsklontje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *